رسالت مقررات ملی ساختمان ، ارایه اصول و قواعد فنی و ترتیب کنترل اجرای آنهاست ، که باید در طراحی ، محاسبه ،اجرا،بهره برداری و نگهداری ساختمانها در جهت تامین ایمنی ، بهداشت ، بهره دهی مناسب ، آسایش ، صرفه اقتصادی، حفاظت محیط زیست و صرفه جویی در مصرف انرژی و حفظ سرمایه های ملی رعایت شود.

بدون تردید با پیشرفت دانش مهندسی حاصل از پژوهش های علمی و عملی و مشاهده عملکرد ساختمانهای طراحی شده با مقررات موجود  ، بازنگری در مقررات ملی ساختمان ضرورتی اجتناب ناپذیر است. این نوشتار در پی آن است تا با اشاره به بیان ضرورت های بازنگری در مقررات ملی  با هدف اصلاح یا تکمیل آنها، چالش های مهم پیش روی تدوین کنندگان و بهره برداران را تشریح نموده و با ذکر مثال از بازنگری های اخیر علاوه بر ارائه نکاتی که کمتر در بازنگری ها بدان توجه شده ، به لزوم تدوین مباحث جدید با رویکردی نوین بپردازد . بیان الزامات و رویکردهای جدید در تدوین مقررات ملی از جمله روش عملکردی (performance base) از بخش های دیگر این مقاله است که در بخشی از ساختمانها ، خصوصا ساختمانهای روستایی کاربرد دارند .